Äs Wunder
Herbscht

Dr Wääg vor miär ischt stotzig und steinig.
Bruuns Laub, ättä ämal in Hüüfä, ättä ämal nu einzälni Bletter, värdeckt Löcher und Gräbä.
Äs raschlät und knackt bi jedäm Schritt.
Gschtriiflät iss, dr Breiti naa vum Wääg; d Sunä würft d Schättä vu dä Bömm drüber,
wie liicht angäpinslet, goldbruun, duuchälbruun und fascht schwarz.
Über dämm heds äs Tach, äs hübschs.
Äs schimmäret goldgälb und hällbruun.
D Escht, wo diä Farbtüpf dra hangend sind wiä Schlangä, schwarzi, striflend z Ganzä obnädüür.
Und därzwüschet glizärät wiä än Edälschtein där tüüf blau Himmel dürr di Pletter vum Herbschtwald.

Früälig

Dr Wääg vor miär ischt steinig und stotzig.
Z altä Laub vum letschtä Jaar liid duchelbruun, schwarz und nass ufem Wääg.
Bim Laufä sötschgets, wemmä in ä Huufä tappt.
Schwarzi Striifä laufend quer über dä Wääg, d Schättä vu dä Bömm wo oberhalb stöönd.
Alles andärä ischt häll und liicht, dass mä meint, mä sii irä Chilchä.
Äs lüüchtet hällgrüän vu obnänab.
Zwüschet dän Escht düür, wo gschprenklet voll sind mit spriässendä Blettji
gügslet där hübsch, hällblau Früäligshimmel.

Vals August 2009 Marietta Kobald